เมื่อวานนี้ข้าฯเดินทางไปสัมภาษณ์วีซ่าที่สถานฑูตสหรัฐอเมริกาประจำประเทศไทย ไปถึงก่อนเวลานัดหมาย(08:00 น.)เกือบหนึ่งชั่วโมง สะดุดใจกับประตูทางเข้าของสถานฑูตฯซึ่งผลิตจากโลหะหนาประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง ก่อนเข้าไปสัมภาษณ์จะมีการตรวจเอกสารก่อนสองครั้ง โดยครั้งแรกเจ้าหน้าที่หญิงสาวชาวไทยแท้จะช่วยเพิ่มเติมข้อมูลที่ยังไม่สมบูรณ์ในเอกสาร ส่วนครั้งที่สองจะเป็นการตรวจเอกสารอย่างละเอียดพร้อมทั้งสแกนลายนิ้วมือ

จากนั้นจึงเดินเข้าไปในห้องโถงขนาดกลางนั่งชมข่าวภาคภาษาอังกฤษรอเรียกหมายเลขตามบัตรคิว เมื่อเจ้าหน้าที่ประกาศหมายเลขบัตรซึ่งก็ไม่ได้เป็นไปตามลำดับ ผู้ถูกสัมภาษณ์ก็ลุกไปยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ที่มีกระจกอย่างหนากั้นผู้สัมภาษณ์เอาไว้ในโลกเบื้องหลัง ทั้งสองฝ่ายจะพูดจาปราศรัยกันผ่านไมโครโฟน เด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งถามพ่อของเขาว่า “เราสื่อสารกับเขาไม่ได้หรือครับพ่อ?"


ผู้ที่ได้รับเกียรติให้มาสัมภาษณ์ข้าพเจ้าในวันนี้เป็นสุภาพสตรีฝรั่งผมสีทองพูดไทยได้คล่องแคล่ว หน้าตาดีแต่ไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสเหมือนเจ้าหน้าที่ชาวไทยที่อยู่ด้านนอก (สงสัยจะเป็นนโยบายของทางสถานทูตฯ) คำถามจากเจ้าหน้าที่ผมสีทองมีดังต่อไปนี้

ถาม : คุณเป็นพระมากี่ปีแล้ว?
ตอบ
: 14
ปี

ถาม : คุณจะไปทำอะไรที่อเมริกา?
ตอบ
: ไปสอนพุทธศาสนาแก่พระเณรและญาติโยม(ตอบให้ดูน่าเชื่อถือไปอย่างนั้นเอง)

ถาม : คนที่คุณจะไปอยู่ด้วยเขาเป็นอะไรกับคุณ?
ตอบ
: เป็นอาจารย์

ถาม : คุณมีน้องสาวอยู่อเมริกา เขาอยู่ที่ไหน?
ตอบ
: เท็กซัส

ถาม : แต่คุณจะไปแคลิฟอร์เนียร์?
ตอบ
: ใช่

ถาม : คุณเคยไปอินเดียกับลาว ไปทำไม?
ตอบ
: อินเดีย...ไปนมัสการสถานที่เกิดพระพุทธเจ้า ลาว...ไปเยี่ยมญาติ


ระหว่างการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ก็จะพลิกดูเอกสารไปด้วย หากเกิดข้อสงสัยเจ้าหน้าที่ก็จะค้นข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ที่ตั้งอยู่ข้างหน้า สำหรับเอกสารของข้าฯเจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับการชำระภาษี แต่ทางวัดที่ข้าฯจะเดินทางไปพำนักก็จัดเตรียมเอกสารมาให้เป็นอย่างดี เมื่อเจ้าหน้าที่ซักถามจนมั่นใจจึงสอดพาสปอร์ตผ่านช่องเล็กๆใต้กระจกกลับมาให้แล้วบอกว่า ไปจ่ายเงิน 15 เหรียญที่เคาน์เตอร์ใกล้ๆ (15x34=510 บาท) เมื่อโยมที่มาด้วยช่วยชำระค่าธรรมเนียมให้แล้ว ข้าฯก็ถือพาสปอร์ตพร้อมใบเสร็จกลับมายื่นให้
เจ้าหน้าที่ผมทอง แล้วเจ้าหล่อนก็พูดผ่านไมโครโฟนโดยไม่มองหน้าว่า อีกสามสี่วันจะส่งพาสปอร์ตกลับไปให้เด้อ

ก่อนจะหันหลังให้เคาน์เตอร์ ข้าฯได้ยินเจ้าหน้าที่สุภาพสตรีฝรั่งผมสีน้ำตาลในช่องสัมภาษณ์ถัดไปบอกแก่ชายหนุ่มชาวไทยว่า “คุณไม่ผ่าน” ชายหนุ่มถามกลับทันทีว่า ทำไม? ทรานสคริปของผมก็มี เจ้าหน้าที่ตอบกลับมาว่า “ไม่มั่นใจว่าคุณจะไปเรียน”
ข้าฯเดินถอยฉากออกมาพลางงึมงำกับตัวเองว่า โห...ฝรั่งเขาเล่นกันตรงๆแบบนี้เลยหรือนี่

ภาพถ่ายจากดาดฟ้าของที่พักสงฆ์กลางกรุงเแห่งหนึ่งบนถนนสุขุมวิท 

Comment

Comment:

Tweet

เจอแล้วจะทำไม? จะถวาย MacBook Air เหรอ?

#7 By เปสโลภิกขุ on 2009-12-10 18:43

ที่พักสงฆ์ก็มีมุมนี้ด้วยหรอนี่ ท่านหาความแตกต่างได้ชัดจริงๆค่ะ
ปล. ไปถวายอาหารพระอาจารย์ที่พักสงฆ์มาสองรอบ ก็ยังไม่เจอท่านทั้งสองรอบ sad smile

#6 By ^___^ (125.24.6.199) on 2009-12-07 16:00

มีแต่คนดีใจ

เย้ เย้

#5 By pp (61.90.31.47) on 2009-12-05 02:49

เย้..
ดีดี หลวงพี่จะได้ไปแล้ว
นี่ถ้าตั๊กไปก็คงเจอคำตอบเหมือนชายผู้นั้นเป็นแน่

#4 By tuktuk (60.242.163.128) on 2009-12-04 18:21

โขคดีที่เจอฝรั่งสาวสวยผมน้ำตาล หน้าตายิ้มแย้ม
เธอบอกว่าอีกสี่วันจะได้รับพาสปอร์ต แต่วันนี้ก็ได้แล้ว
ทำงานรวดเร็วดีเจงๆ

#3 By บก.ฮอว. (117.47.199.122) on 2009-12-04 16:59

ขอให้ได้วีซ่านะครับท่าน

big smile

#2 By Clepsydra:: on 2009-12-04 14:32

เล่นกันตรงๆเลย

เดินทางเผยแพร่พระธรรมด้วยความสวัสดิภาพนะครับ