จิ้งจอกเร้นกาย

posted on 08 May 2013 14:05 by fearlessdiary in Bookz

 

เรื่อง ขุทฺทกนิกาย สิคาลชาดก / เรียบเรียง เปสโลภิกขุ / สตอรี่บอร์ด อิทธิวัฏก์ สุริยมาตย์

--------------------------

      สุนัขจิ้งจอกตัวหนึ่งออกหากินอยู่ริมฝั่งแม่น้ำใกล้ชายป่า มันเดินเลียบแม่น้ำไปพบซากช้างเชือกหนึ่ง สุนัขจิ้งจอกคิดว่าลาภชิ้นใหญ่ลอยมาถึงเราแล้ว มันตรงเข้าไปกัดที่งวงช้าง แต่รู้สึกราวกับว่ากำลังกัดงอนไถ มันคิดว่าตรงนี้ไม่ควรกิน จึงย้ายไปกัดที่งาแต่มันก็รู้สึกราวกับว่ากำลังกัดเสา กัดที่หูรู้สึกราวกับว่ากำลังกัดขอบกระด้ง กัดที่ท้องรู้สึกราวกับว่ากำลังกัดยุ้งข้าว กัดที่เท้ารู้สึกราวกับว่ากำลังกัดครก กัดที่หางรู้สึกราวกับว่ากำลังกัดสาก มันคิดว่าไม่มีอวัยวะใดน่ากินเลย

      มันเดินวนรอบซากช้างแล้วสังเกตเห็นทวารหนักมีลักษณะอ่อนนุ่ม จึงเข้าไปกัดที่นั่น ครั้งนี้มันรู้สึกราวกับว่ากำลังกินขนม สุนัขจิ้งจอกกัดกินทวารหนักจนเป็นช่องขนาดใหญ่แล้วเข้าไปในท้องช้าง มันเคี้ยวกินตับไตลำไส้และหัวใจอย่างเอร็ดอร่อย เมื่อกระหายน้ำมันก็เลียกินเลือด เมื่อง่วงมันก็เอาพื้นท้องเป็นที่นอน แล้วมันก็คิดว่าซากช้างนี้เป็นเหมือนบ้านของเรา มีอาหารให้กินอย่างเหลือเฟือ มีที่นั่งที่นอนแสนสบาย เราไม่จำเป็นต้องไปที่ไหนอีก คิดดังนี้แล้วสุนัขจิ้งจอกก็อาศัยอยู่ในท้องช้างตั้งแต่นั้นมา 

      หลายวันผ่านไป เมื่อซากช้างถูกลมพัดและแดดแผดเผาก็หดตัว ช่องทวารหนักที่สุนัขจิ้งจอกใช้เป็นทางผ่านเข้าไปในซากช้างก็ปิดสนิท ภายในท้องช้างมืดมิดและอึดอัด สุนัขจิ้งจอกรู้สึกราวกับว่าตนกำลังอยู่ในขุมนรก เมื่อซากช้างเหี่ยวแห้ง เนื้อและอวัยวะน้อยใหญ่ก็พลอยแห้งเหี่ยวไปด้วย อีกทั้งเลือดก็เหือดหาย สุนัขจิ้งจอกได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสเพราะขาดทั้งอาหารและอากาศ มันกระเสือกกระสนทุรนทุรายไปกัดทางโน้นทางนี้เพื่อหาทางออก

      ครั้นผ่านไปสามวันฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่ เมื่อซากช้างชุ่มด้วยน้ำก็พองตัวขึ้น บัดนั้นช่องทวารหนักจึงแย้มเปิด สุนัขจิ้งจอกเห็นแสงที่เล็ดลอดผ่านช่องทวารหนักประหนึ่งดวงดาว มันคิดว่าคราวนี้เรารอดตายแล้ว มันถอยหลังไปจนชนหัวช้างแล้วรวบรวมกำลังทั้งหมดพุ่งตัวสู่ช่องนั้น ในที่สุดมันก็รอดออกมาได้อย่างทุลักทุเล แต่ด้วยความที่มันผอมโซ ขนของมันจึงติดอยู่ที่ทวารหนักของซากช้าง สุนัขจิ้งจอกวิ่งไปครู่หนึ่งแล้วหยุดดูร่างไร้ขนของตัวเองพลางรำพึงว่า "ทุกข์ของเราครั้งนี้ สิ่งอื่นมิได้มาทำให้เลย แต่เพราะความโลภเป็นตัวการ เราจะไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจของความโลภอีกต่อไป ขึ้นชื่อว่าซากช้างแล้วล่ะก็ เราจะไม่ขอเข้าไปอีก"

  


The Wolf in an Elephant's Stomach.

Story: Jataga Tales / Words: Pesalo Bhikkhu 

Translated: Piyapon Vongprachanh / Storyboard: Ittiwat Suriyamas

--------------------------

      One day, the wolf is out for hunting. He found elephant's body by the river. He thought to himself “how lucky I am?”. He went to the body and bite at the trunk, it feels like a plough. “I shouldn't eat it”


      He bite at the foot, it feels like a mortar. He bite at the ear, it feels like the edge of a threshing basket. He bite at the stomach, it feels like a barn. He bite at the tail, it feels like a coarse. He bite at the task, it feels like a pole.

 

      Wherever he bites, it's tasteless and hard. He look at the elephant's bottom and try to bite it. It taste so delicious like a dessert.

 

      He finally found what part he should eat. He kept biting at the elephant's bottom until it went inside the elephant stomach. He ate liver and heart. When he's thirsty, he drank the blood. When he get tired, he slept inside the elephant's stomach.

 

      Therefore, the wolf thought this is the most comfortable place to live. When he is hungry, he can eat as much as he want. There is no reason to leave this place, so he stayed inside the elephant's stomach since then.

 

      A few days later, the elephant's body started to dry because of the wind and sun. The elephant's bottom had been closed. It was very dark inside and hot like living in hell. When the body is dry, the flesh and blood were also dried. He couldn't find the way out, that made him very scared, He looked all over for an exit. He was like a flour ball in a boiling pot.

 

      A few days later, it started to rain. The body absorbed water, it started to bloat until it became normal size. The elephant's hole had opened like a shining star. The wolf saw the hole, he was sure he would be safe. He back himself to the elephant's head and ran forward. He ran toward the hole.

 

      Because he was skiny, his hair stucked at the hole. He ran for a little while and stopped. He found himself looked so pity. He thought to himself “My suffering this time, nobody was involved. It was because of greed. I will not let that have power over me again. If it's a dead body, I will not go near it.


Comment

Comment:

Tweet

พบตัวจริงต้นเดือนหน้าทั่วราชอาณาจักร

#2 By เปสโลภิกขุ on 2013-05-17 09:35

จิ้งจอกถึงกับเห็นดาวกันเลยทีเดียว open-mounthed smile open-mounthed smile
Hot! Hot! Hot!

#1 By utopui on 2013-05-14 10:01